ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Αγγ. Δεληβορριάς: Γενναιόδωρος, ανήσυχος παθιασμένος, εργατικός

Ο Άγγελος Δεληβορριάς μόλις διορίστηκε διευθυντής του Μουσείου, με την Ελένη Φίλωνος (δεξιά) και την Ηλέκτρα Γεωργούλα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Χρύσα Μαλτέζου
Ιστορικός, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Εχω συγκλονιστεί, γιατί προχθές που ήταν λίγο καλύτερα είχαμε συγκρατημένη αισιοδοξία. Το τραγικότερο όλων ήταν ότι χθες επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η επίσημη τελετή υποδοχής του στην Ακαδημία Αθηνών. Ηταν τόσο χαρούμενος. Ο Αγγελος ήταν φίλος μου από τα χρόνια του πανεπιστημίου. Η φιλία μας ήταν στενή και ανέφελη. Πονούσαμε για τα ίδια πράγματα σ’ αυτόν τον τόπο, πασχίζαμε για τα ίδια πράγματα. Ο Αγγελος παθιαζόταν, δεν αρνιόταν ποτέ βοήθεια όταν πίστευε ότι επρόκειτο για το καλό τού τόπου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι πήγε στη Βουλή και μίλησε για το Ινστιτούτο Βενετίας. Η απώλεια για την Ελλάδα είναι τεράστια. Ηταν από τους λίγους πνευματικούς ανθρώπους και η προσφορά του είναι ανεκτίμητη.

Αλέκος Λεβίδης
Ζωγράφος

Είμαι πολύ ταραγμένος. Είναι τεράστια απώλεια για όλους μας ο Αγγελος Δεληβορριάς, γιατί είναι ο άνθρωπος που κατ’ ουσίαν, στο επίπεδο των μουσείων, έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη. Επίσης, συνέβαλε σε σημαντικό βαθμό στο να αλλάξει η άποψη ότι τα μουσεία δεν είναι «ζωντανοί» χώροι. Κάποια στιγμή κατηγορήθηκε για την καινούργια δομή που κατάρτισε στο Μουσείο Μπενάκη. Ηταν κάτι που το ήθελε πολύ, μια κίνηση εξωστρέφειας, ένα άνοιγμα στο κόσμο. Ο Αγγελος ήταν αξιαγάπητος, είχε τεράστιο χιούμορ, πολύτιμες γνώσεις, ενέπνεε εμπιστοσύνη. Δεν θα ξεχάσω τις συζητήσεις μας για την τέχνη, δεν θα ξεχάσω το πάθος του. Ηθελε διαρκώς να δημιουργεί.

Χρυσή Καρύδη
Εκδότρια, εκδόσεις Ικαρος

Ηταν ένας από τους τελευταίους βράχους της ζωής μου. Εχω χάσει όλους τους άλλους. Τον πατέρα μου, τον Ελύτη, τον Μόραλη... Είχα μια παρηγοριά. Ηταν γενναιόδωρος και εργατικός. Οταν ήμουν βουλευτής, του ζητούσα βοήθεια για διάφορα πράγματα. Μου τηλεφωνούσε στις 7 το πρωί και μου έλεγε «δεν πιστεύω να κοιμάσαι». Ηταν από τις 6 το πρωί στο μουσείο. Ενας άνθρωπος τόσο πλούσιος μέσα του και τόσο χαρισματικός. Περάσαμε μαζί την 25η Μαρτίου και ήταν μια χαρά. Εγιναν όλα απότομα. Ο Αγγελος ήταν ένας όμορφος άνθρωπος απ’ αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν ηλικία. Κι αυτό που θα κρατήσω, μεταξύ πολλών άλλων, είναι η γενναιοδωρία του προς όλους.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ